Pojęcie stresu jest popularne od kilkudziesięciu lat, ale jego znaczenie uległo rozmyciu. Choć prawie każdy posługuje się tym słowem, dla każdego znaczy coś innego. Nawet w nauce brak jest uznanej definicji. Rozpoczynamy więc cykl dotyczący tego ważnego zagadnienia. Zastanowimy się jak radzić sobie ze stresem oraz jak stosować różne techniki w zależności od sytuacji i osobowości.

Wyróżnia się stres biologiczny i psychologiczny, choć naprawdę nie da się oddzielić psyche od somy. Zjawiskom psychicznym, takim jak emocje, zawsze towarzyszą zjawiska fizyczne, jak np. zmiany oddechu lub pracy serca, potliwość dłoni. Tak więc należy mówić raczej o stresie jako o zjawisku psychofizjologicznym.

Z pojęciem stresu biologicznego (fizjologicznego) wiąże się pojęcie stresu adaptacyjnego. Stres adaptacyjny pozwala organizmowi przystosowywać się do zmian w otoczeniu w sposób automatyczny: na skutek działania zewnętrznego bodźca zagrażającego życiu lub zdrowiu następuje szybka mobilizacja sił adaptacyjnych organizmu (m. in wzrost tętna i ciśnienia krwi, przyspieszenie oddechu). Wielu z nas z pewnością słyszało opowieści o ludziach, którzy pod wpływem zagrożenia (np. ścigani przez wściekłego psa) byli w stanie przeskoczyć przez wysokie ogrodzenie, czego nie dokonaliby w warunkach normalnych, tzn. bez nadzwyczajnej automatycznej mobilizacji organizmu. Przeciwieństwem stresu adaptacyjnego jest stres interpretacyjny, który ma charakter psychologiczny i polega na tym, że reakcja na sytuację zależy w większej mierze od znaczenia, które człowiek jej nada niż od cech tej sytuacji. Innymi słowy jest to stres, który człowiek sam sobie funduje, np. sam siebie straszy, pozwala hulać swojej wyobraźni, wyolbrzymia zagrożenie, zamartwia się, obwinia, uprawia tzw. czarnowidztwo („na pewno mi się nie uda”).
 

Strona: 1 [2] [3] [4] [5]

Powiązane wiadomości:

• Techniki radzenia sobie ze stresem
• Style, sposoby i strategie radzenia sobie ze stresem

« wróć

Projekt graficzny: www.7seconds.pl | Coding & programming by: sowiq.net