Czym tak naprawdę różni się rozwój systemów elektronicznych od całej reszty techniki? Myślę, że nie da się go opisać wymiernymi liczbami, wszelkie gigaherce i terabajty wywołują tylko zamęt w głowach. IT, czyli „information technology”, zajmuje się przede wszystkim przetwarzaniem informacji, czyli najcenniejszej z walut świata.

Przyspieszenie przepływu informacji, łatwość z jaką można je obecnie zdobywać, przetwarzać i udostępniać, jest moim zdaniem niemożliwa do zestawienia ze starszymi gałęziami techniki. Informatyka nie udoskonaliła narzędzi, którymi się posługujemy, ale je diametralnie zmieniła. Zmieniła też zmianę stylu pracy, przyzwyczajeń, a nawet mentalności. W typowo filmowo-sensacyjnym ujęciu – aby zdobyć informacje o jakiejś osobie, nie trzeba dziś uruchamiać siatki agentów obserwujących dom, śledzących każdy krok „ofiary”, rozpytujących rodzinę, znajomych czy sąsiadów. Dziś każdy z nas, poruszając się w publicznej przestrzeni, zostawia ślady swojej aktywności – loguje się na różnych stronach, forach, przeprowadza zakupy w internecie, wypełnia (nawet nieświadomie i nie zawsze anonimowe) ankiety, koresponduje, zawiaduje osobistymi czy firmowymi finansami.

Czy możliwe jest zapanowanie nad tą sytuacją? Jak znaleźć złoty środek pomiędzy szczytem paranoi, gdy bezpieczny komputer to ten niedziałający lub zakopany głęboko w ogrodzie, a sytuacją, gdy wydaje nam się, że każda nasza aktywność w internecie to jak mieszkanie w szklanym domu – wszystko jest widoczne dla wszystkich?

Niebezpieczna prędkość

Otoczeni przez dużą liczbę coraz szybszych urządzeń, które teoretycznie zaprojektowano, aby pomóc człowiekowi błyskawicznie wykonać czasochłonne czynności, wpadamy w pułapkę. Ponieważ maszyny są bezbłędne, a my nie. Próbując robić wszystko równie szybko jak one, niepotrzebnie prowokujemy pomyłki. Kilka kont mailowych skonfigurowanych w jednym programie pocztowym – chwila nieuwagi i wysyłamy list z niewłaściwego. Podobnie z adresatami. Mechanizm autouzupełniania podrzuca pierwszy adres pasujący do początkowo wpisanych liter, ale to wcale nie musi być ten, o którym myślimy! Przypadkowo zatwierdzony może spowodować poważne nieporozumienia, gdy zostaną pomyleni klienci czy kontrahenci. Jeśli w opisany sposób wyślemy coś do grupy osób czy (najgorszy przypadek) na publiczne forum, listę mailingową czy skrzynkę rozsyłającą wiadomości na kolejne adresy – opublikowane w ten sposób dane mogą bezpowrotnie wymknąć się naszej kontroli.

Małżeństwo z rozsądku

Związek pracownika z firmą nie jest małżeństwem – a jeśli nawet, to takim, gdzie strony mają wyraźnie zaznaczoną intercyzę. Zabierany wszędzie ze sobą firmowy laptop, staje się z czasem bardzo osobistym narzędziem. Dobrze jest pamiętać, jakie operacje wykonujemy z jego pomocą jako pracownik firmy, a jakie na własne konto. Całkowite zakazy przeglądania innych stron www niż związanych z pracą, czy pisania maili z niefirmowego konta są dziś mało sensowne, ważne jednak, aby robić to rozważnie i świadomie. Nie w każdej społeczności internetowej chcemy lub powinniśmy być rozpoznawani jako pracownicy firmy X, może to być niewłaściwe zarówno dla nas, jak i naszej firmy. Dlatego zanim zaczniemy używać służbowego maila do przesyłania zupełnie prywatnych informacji – zastanówmy się nad konsekwencjami, bo... internet nie zapomina. Coraz doskonalsze wyszukiwarki potrafią znaleźć każdą opublikowaną treść, wrzucone zdjęcie i pojawia się coraz więcej usług oferujących wyszukiwanie danych o osobach.

Strona: 1 [2] [3] [4]

Powiązane wiadomości:

• Jak chronić firmę przed wyciekiem danych?

« wróć

Projekt graficzny: www.7seconds.pl | Coding & programming by: sowiq.net